Wiersze Joanny Kożan-Łazor prowadziły nas przez świat subtelnych obrazów i delikatnych wzruszeń, między wspomnieniem a nadzieją. Był to czas refleksyjny, chwilami nostalgiczny, ale jednocześnie niezwykle ciepły i kojący.
W poetyckich wersach pojawiały się krople deszczu „srebrzące się w uśmiechu”, długie cienie rozłożone na trawie i słońce ukryte wśród młodych liści klonu. Nie zabrakło także poruszających słów o kruchości, samotności i cichym głosie wewnętrznego „uminari”, które — choć niesłyszalne dla innych — wybrzmiewa w każdym z nas.
Dziękujemy Joannie Kożan-Łazor za ten niezwykły czas pełen poezji, zatrzymania i rozmowy o emocjach, które często trudno wypowiedzieć zwykłymi słowami. Dziękujemy również wszystkim uczestnikom za obecność i wspólne tworzenie atmosfery literackiej bliskości.
Szczególne podziękowania kierujemy do Radosława Świta za oprawę muzyczną i współtworzenie tego wyjątkowego wydarzenia.
Tomiki poezji autorki są dostępne w naszej Bibliotece — serdecznie zachęcamy do sięgnięcia po tę niezwykłą, pełną wrażliwości twórczość.
